ಶಿಕ್ಷಕಾಭಿವೃದ್ಧಿ

ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾದ ನನಗೆ ಸದಾ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ಇದು ನನ್ನ ಒಬ್ಬನ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಾನವನಿಗೂ ಸಹ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕತೆ ಘಟನೆಯಾಗಿ, ಸಿನಿಮಾವಾಗಿ, ಜನಪದ ಮತ್ತು ಲಿಪಿ ಸಾಹಿತ್ಯವಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಇಂತಹ ಕತೆಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಮಾನವನು ನಿತ್ಯ ಅನುಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ’ಸಣ್ಣಕತೆ’ ಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದರೂ ಸಹ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಕಾಸದಂತೆಯೇ ಕತೆಯ ವಿಕಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಆತ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಆತನ ಸುಪ್ತ ಭಾವನೆಗಳು ಜಾಗೃತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿರಬೇಕು.

ಸಮಾವೇಶನ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದರೆ ಅಂಗೀಕಾರದ ಮನೋಭಾವ ಇರಲೇಬೇಕು . ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು, ಭಾಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯತೆಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ,ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶನ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕಾದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶನ ಮಾಡುವ  ಅಥವಾ ಹೊರಗಿರಿಸುವ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾಯ್ದೆ, ೨೦೦೯ (ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆರ್‌ಟಿಇ ), ಇದುವರೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಅಲ್ಪ ಜೀವಿತಾವಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರ, ನೀತಿ ಸಂಯೋಜಕರ, ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ, ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರ ಶಾಲಾ ಸಂಸ್ಥೆ ಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಮತ್ತು ತಂದೆತಾಯಿಯರ  ಗುಂಪುಗಳಿಂದಲೂ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೀಯಾಳಿಕೆ ಎರಡನ್ನೂ ಪಡೆದಿದೆ. ಕಾಯ್ದೆಯ ಕಲಂ ೧೨ (೧) (ಸಿ) ರಲ್ಲಿರುವ  ’ಶೇಕಡ ೨೫ರಷ್ಟು ಸ್ಥಳಾವಕಾಶ ದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ ಕಡೆಗಣಿತ ವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಕಾನೂನು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದೇಅಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಗಮನ ವನ್ನೂ ಸೆಳೆದಿದೆ .

.ನಾನು ಇಂದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅದು ಎಷ್ಟು  ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಯಾವುದೇ ಸುಳಿವು ನನಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಂದಿನಂತೆ, ನಾನು ಸುತ್ತು ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಹೋದೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕರ ಜೊತೆ ಮಾತುಕತೆ  ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ತಾವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅವರು ಕೇಳಿದರು. ಆ ತನಕ ಆ ದಿನ ಬಹಳ ಎಂದಿನಂತೆ ಇತ್ತು.  ಶಿಕ್ಷಕರೊಬ್ಬರು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿ ಬಂದು ಗ್ರೇಡ್ 6 ,ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಟೀಚರ್ ರಶ್ಮಿ ಮೇಡಮ್, ಅನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೇಳಿದರು. ಏನೋ ಭಯಾನಕವಾದದ್ದು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಯಪಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ವಿಜ್ಞಾನವು ಪರಿವೀಕ್ಷಣೆ, ಆಲೋಚನೆ, ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡುವಿಕೆ, ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದು, ಡೇಟಾವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವಿಕೆ, ಅವಲೋಕನಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದು, ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯೀಕರಣ ಮತ್ತು ಪರಿಶೋಧನೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಕಲಿಯುವವರಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸೃಜನಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ನಾನು ಉತ್ತರಕಾಶಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಒಂದು ಶಾಲೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಉತ್ತರಕಾಶಿ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುವ ಅರೆ ನಗರ ಜಿಯಾನ್ಸು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಕಾಶಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಾಗಿದೆ.

"ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜ ಇದ್ದನು, ಅವನ ಬಳಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅರಮನೆ ಇದ್ದಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಇದ್ದವು  ಮತ್ತು ರಾಜನು ಓಡಾಡಲು  ಬೆಳ್ಳಿ ರಥಗಳಿದ್ದವು ". “ಬಹಳ ಹಿಂದೆ  ಒಂದು ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ  ಒಂದು ಬಿಳಿ ಆನೆ,ಕಪ್ಪು ನರಿ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಹಕ್ಕಿ ಇದ್ದವು. ಅವೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಹಬ್ಬ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.”ಇತ್ಯಾದಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನಮಗೆ ರಾಗವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನಾವು ಬೆಳೆದಿದ್ದೇವೆ. ಬಹುಪಾಲು ಅದು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನಾ ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಕೊಂಡಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಾವು  ಕೇಳಿದ ಕಥೆಗಳು ನಮಗೆ ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದವು.

ಕರ್ನಾಟಕವು ಸರ್ವೇಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನದಂದು “ಗುರು ಚೇತನ” ಎಂಬ ಶಿಕ್ಷಕರ ವೃತ್ತಿಪರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಒಂದು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ವರ್ಧನೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.

 

ನನಗೆ ಒಂದು ಬಲು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸ ಇದೆ. ನಾನು ಓದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ  ಎಷ್ಟೋ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದೆ ಹಾಗೇಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.  ಯುವಲ್  ನೋಹ ಹರಾರಿ ಬರೆದ  ಸೇಪಿಯನ್ಸ್: ಮಾನವಕುಲದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ  ಇತಿಹಾಸ (Sapiens: A Brief History of Humankind by Yuval Noah Harari ) ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇನ್ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅದನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು ನಾನು ಹಾಗೆ  ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ,. ಆದರೆ ಈಗ, ನಾನು ಇಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.

ಭಾರತದ ಅನೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳು ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಬಗ್ಗೆ  ಗಮನಾರ್ಹ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿವೆ .

  ನಾನು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಶಿಕ್ಷಣ ಸೊಸೈಟಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಪಾಠ ಕಲಿಯುವುದನ್ನು ಆನಂದಿಸುವಾಗ ನಾನು ನನ್ನ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠಮಾಡುವುದನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ನನ್ನ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನವೀನ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸ ಬಹುದಾದದ್ದನ್ನಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪುಟಗಳು(_e):

18468 ನೊಂದಾಯಿತ ಬಳಕೆದಾರರು
7227 ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು