ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗಳು

 ಆಟದ ಮೈದಾನವು ಅಪಾಯರಹಿತ  ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ಬಲು ಉತ್ಸಾಹ ಭರಿತ ಮತ್ತು ನಿರಾತಂಕದವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ  ಹೀಗಾಗಿ ಆಟದ ಮೈದಾನವು  ಪೆಟ್ಟುಗಾಯಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಆಟದ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುವ ಎಲ್ಲಾ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಉತ್ತೇಜನವನ್ನು ಪಡೆಯಲೇಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಹಜ ಆಟದ ಪರಿಸರವನ್ನು ಒದಗಿಸುವಾಗ, ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

 ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆ ಬದುಕುವ ನಾವು  ಇಂದು  ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಘಟಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಆಗು ಹೋಗುಗಳಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಮಾನವೋದ್ಧಾರದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಶೈಕ್ಷ ಣಿಕ ವಲಯವನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವನೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯ ಬೋಧ ನೆಯ ತರಗತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪುಸ್ತ ಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಕ್ಕೆ  ಸಮೀಪವಾಗಿರುವ ಶಾಲೆಗಳು ಮಗುವಿನ ಮನಸನ್ನು ಅರಳಿಸುವ ಹೂದೋಟಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಒಂದೇ ವರ್ಗ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿರುವ ಶಾಲಾ ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

 
ಗರ್ಭಾಂಕುರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಆರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯ ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾನವ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಮಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವ ತಿರಸ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಅವಘಡಗಳು ಗಂಭೀರವಾದ ಹಾನಿಗೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶಾಶ್ವತವಾದಂತಹ ತೊಂದರೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಲಿಂಗಾಧಾರಿತ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಐದು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು. 
 
೧. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವ ಹಕ್ಕು. 
 
 
ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮಾವೇಶಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಶಕ್ತಿ:
 
(ನಮಗೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿದೆ, ನಾವು ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ)1
“ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥ ಮಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ”
“ನನ್ನ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೊದಲ ಪದವೀಧರೆ”

ಶಿಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು, ಪ್ರತಿ ಮಗುವಿಗೂ ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕಿರುಚಿತ್ರ.

 

ಶಿಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು, ಪ್ರತಿ ಮಗುವಿಗೂ ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕಿರುಚಿತ್ರ.

 

ಪೀಠಿಕೆ

 1950 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ನಾಗರಿಕರಿಗೂ ನ್ಯಾಯ ,ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಖಾತರಿಯಾಗಿ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡಲು ಮತ್ತು ಈ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿತು.56 ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ನೋಡಿದಾಗ ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ನ್ಯಾಯವು ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ದೂರದ ಕನಸಾಗಿದೆ. ಈ ಪರಮಾದರ್ಶ ಗುರಿಯನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಲು ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುವುದಾದರೂ ಏನು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರದಲ್ಲೇ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವ ಅಡಗಿದೆ.

ನಿಧಾನ ಕಲಿಕೆ ಎಂಬುದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಲಿಕೆಯ ವಿಭಿನ್ನ ಶೈಲಿ ಅಷ್ಟೆ. ನಿಧಾನವಾದರೂ ನಿಶ್ಚಯ ನಿರತವಾಗಿ ಓಡಿದರೆ ಸ್ಫರ್ಧೆ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಖಂಡಿತ ಎಂಬ ಗಾದೆ ಮಾತು ಕೇಳಿಲ್ಲವೆ? ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾದರೂ ನಿಶ್ಚಯ ನಿರತ ಕಲಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ  ವಿಚಾರ ಮಾಡೋಣ.

ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿದವರು ಮಾತ್ರ ಶಿಕ ಕರೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ತಪ್ಪೆಂದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಕೆ .ಏಕೆಂದರೆ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಹೊರಗೂ ಕೂಡ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಬದುಕಿನ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ಎಷ್ಟೋ ಮಹತ್ವದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವುಳ್ಳವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಅಂಥ ಮಹತ್ವದ ಶಿಕ್ಷಕರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಕಾಣುವ ಶಿಕ್ಷಕಿಯೆಂದರೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ. ನಾನು ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿದ್ದು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ನನ್ನ ಅವ್ವ. ನನಗೆ ಪ್ರಾರಂಭದ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದವಳು ಆಕೆ. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವಳೇನು ಓದಿದವಳಲ್ಲ.

ಪುಟಗಳು(_e):

17331 ನೊಂದಾಯಿತ ಬಳಕೆದಾರರು
6657 ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು